Η πολλή ζάχαρη μπορεί να κάνει κακό στο ...μυαλό
Η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας σακχάρων όπως η φρουκτόζη μπορεί να ελαττώσει τις νοητικές δυνάμεις, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που βασίστηκε σε πειραματόζωα και έδειξε ότι μειώθηκε η ικανότητα μάθησης και η μνήμη τους, μετά τη διατροφή τους με πολλή φρουκτόζη. Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η φρουκτόζη, που είναι ένα φυσικό σάκχαρο στα φρούτα, αλλά επίσης μία συνθετική και ευρέως χρησιμοποιούμενη γλυκαντική και συντηρητική ουσία σε διάφορα επεξεργασμένα τρόφιμα, γλυκίσματα και ποτά, μπορεί να κάνει κακό στον οργανισμό, αυξάνοντας τον κίνδυνο για διαβήτη, παχυσαρκία και ηπατοπάθεια. Η νέα έρευνα αναδεικνύει ένα ακόμα κίνδυνο, τις επιπτώσεις του μεταβολικού συνδρόμου στον εγκέφαλο και τις νοητικές επιδόσεις του, παράλληλα όμως δείχνει ότι τα ωμέγα-3 οξέα μπορούν να αντισταθμίσουν τη ζημιά. Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια - Λος Άντζελες (UCLA), μ? επικεφαλής τον χιλιανής καταγωγής καθηγητή νευροχειρουργικής και φυσιολογίας Φερνάντο Γκόμεζ-Πινίλα, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό φυσιολογίας "Journal of Physiology", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, τάισαν δύο ομάδες αρουραίων, αντί για νερό, με σιρόπι καλαμποκιού που είχε υψηλή ποσότητα φρουκτόζης, η οποία υπάρχει συνήθως σε γλυκά, αναψυκτικά κ.α. Η μία ομάδα ζώων τρεφόταν και λιπαρά οξέα ωμέγα-3 με την μορφή του οξέος DHA και του λιναρόσπορου (ουσίες που ενισχύουν τον εγκέφαλο και προστατεύουν τους νευρώνες από βλάβες), ενώ η άλλη όχι. Πριν τη χορήγηση του σιροπιού φρουκτόζης (το οποίο είναι έξι φορές πιο γλυκό από το κοινό ζαχαροκάλαμο από όπου εξάγεται η ζάχαρη), τα πειραματόζωα εκπαιδεύτηκαν επί πέντε μέρες να κινούνται σε ένα πολύπλοκο λαβύρινθο στο εργαστήριο και να βγαίνουν από την μοναδική έξοδό του. Μετά από έξι εβδομάδες τακτικής κατανάλωσης φρουκτόζης, οι αρουραίοι τοποθετήθηκαν ξανά στο λαβύρινθο για να ελεγχθούν οι επιδόσεις τους. Όπως διαπιστώθηκε, η πολλή ζάχαρη είχε επιβραδύνει τις εγκεφαλικές λειτουργίες, χειροτερεύοντας την μνήμη της πρώτης ομάδας των πειραματόζωων, ενώ αντίθετα τα ωμέγα-3 οξέα -στα πειραματόζωα της δεύτερης ομάδας που τα είχαν πάρει παράλληλα με τη φρουκτόζη- λειτούργησαν αντισταθμιστικά και άμβλυναν την έκπτωση των λειτουργιών του εγκεφάλου.